Brasil
Reggie en ik waren aan het bespreken waar onze volgende reis naartoe zou gaan. Daarom kwamen ook de foto’s van eerdere reizen weer naar boven. Zo kwamen we bij de foto’s en herinneringen van onze reis naar Brazilië. Ook daar vonden we de cultuur van het land het beste terug op de locale markt.
De vele kleuren en geuren (die komen terug bij het zien van de foto’s) gecombineerd met de lachende gezichten brengt een mens in hogere sferen. We liepen toen echt te genieten. Tot we op de vleesafdeling kwamen! BAM,terug in de realiteit! Ingewanden, levers, harten, ogen, oren en hersenen lagen netjes uitgestald op planken. Dit bij 25 graden, zonder koeling. Raar, maar waar, vliegen hebben we daar niet gezien. Een hele cultuurschok voor ons, verwende Belgen.
OVERVOLLE HOKKEN
Pas daar, waar levende dieren verhandeld werden, werd het ons te veel. Kippen, schapen en geiten zaten opeengepakt in kratten. Levende kippen werden in busseltjes van 3 verpakt in krantenpapier, zoals boeketten bloemen bij ons. De poten bijeengebonden als de steeltjes en de koppen die uit het papier piepen als bloemetjes. Schapen en geiten werden op elkaar gestapeld met de poten bijeengebonden, levend wel te verstaan. En eens een geit gekocht hingen ze die gewoon ondersteboven over hun schouder of gooiden ze haar bij de rest van de inkopen. We zagen daar een oude man lopen met drie kippen, een schaap en een geit op elkaar gestapeld in één kruiwagen.
Wreed, wat een dier daar moet doorstaan. Dit zijn wij westerlingen niet meer gewoon. Wij hebben het idee dat het allemaal wel meevalt voor dieren die voor consumptie bedoeld zijn. Maar daar in het mooie Brasil werden we met de neus op de feiten gedrukt.
Ik ben Hilde Quisquater. Honden en hun gedrag zijn al heel mijn leven mijn passie. In mijn kindertijd leerde ik honden al kunstjes, maar ik merkte ook dat honden rustiger werden wanneer ik bij hen in de buurt was. Als ik daar nu over nadenk besef ik dat ik toen al op een andere manier met honden omging dan andere mensen deden. Ik wilde toen al alles over hondengedrag weten. Constant was ik honden aan het observeren en alles wat ik van hen leerde wilde ik ook zelf gaan uitproberen. Ik wilde op een natuurlijke manier met han communiceren. Ik zat uren achtereen naar de honden in het park te kijken en probeerde te achterhalen wat ze nu juist te vertellen hadden.
Tina was een mixhondje dat in ons gezin woonde. Het diertje zag mij duidelijk als haar baasje. Ik was nochtans een jong kind nog toen. Maar ik nam het grootste deel van de opvoeding wel op mij. Ik ging met haar wandelen, leerde haar trucjes en begreep perfect wat ze wilde of wat juist niet. Dit hondje is bij mijn ouders en zus achter gebleven toen ik alleen ging wonen, het was immers de gezinshond. Volgens mijn moeder is Tina mij nochtans altijd als haar basje blijven zien. Ik ging haar natuurlijk wel heel veel opzoeken, met haar wandelen enz.
Toen ik op mijn 21 ste een ter dood veroordeeld hondje (wegens agressie) uit het asiel haalde, kwam mijn opgedane kennis al goed van pas. Toch wilde ik nog veel meer. Ik ging bij iedereen die me meer kon vertellen over honden ten rade. Ik trok hiervoor meermaals naar het buitenland. Ook over voeding en over hoe het lichaam van honden werkte wilde ik meer weten, omdat ook hieruit gedrag en de psychische gezondheid van de hond kon beïnvloed worden. Ik belandde dus ook aan de universiteit voor bepaalde modules (nee, ik ben geen dierenarts want ik volgde niet de gehele opleiding) Zo merkte ik dat de waarheid over honden en hoe ze op te voeden niet op één plaats te vinden was. Het is vooral heel veel ervaring opdoen en kijken naar wat de hond nodig heeft, alleen dan kan je een goede hond en baas worden en problemen voorkomen en oplossen.
Later heb ik nog heel wat probleemhonden uit het asiel gehaald, terug opgevoed en een nieuwe thuis voor gezocht. Het is ook hiermee dat ik heel veel bijleerde., honden begrijpen, opvoeden en problemen oplossen leer je niet enkel uit boeken, maar in de praktijk. Zij hebben mij geholpen bij het vergaren van ervaring en ik gaf hen een nieuwe kans op een goede toekomst.
Ook ervaring opdoen met training van honden vond ik belangrijk, dus trainde ik ook enkele hulphonden voor mensen die niet in aanmerking kwamen voor een officiële hulphond. Door de jaren heen kwamen steeds meer mensen met vragen en ging ik samen met hen problemen oplossen. Uiteindelijk heb ik er echt mijn job van gemaakt omdat dit steeds meer tijd begon in te nemen, want ook bij mij moest er brood op de plank komen natuurlijk.
De meeste mensen kennen mij nu van het TV programma "De Hondenfluisteraar" op VT4 en Vijf TV en uit de "boekskes" en kranten. Deze bekendheid is echter niet mijn levensdoel. Baasjes en honden in harmonie laten samen leven des te meer. Ik doe immers nog heel veel meer. Ik geef workshops, lezingen en organiseer trainingsweekends voor baasjes en hun honden. Iedereen kan bij mij hulp vinden bij het oplossen van problemen, het trainen van hun hond, maar ook bij het zoeken van de geschikte hond. (En nee, ik ben niet duurder omdat ik een bekend gezicht heb)
De afgelopen vier jaar heb ik ook vier boeken geschreven, de eerste vier, want er komen er zeker nog nieuwe bij. Zo kan ik mijn kennis en mijn visie met jullie delen! Regelmatig verschijnen artikels van mij in tijdschriften en kranten. En omdat ik ook met mijn tijd wil meegaan schrijf ik ook mijn eigen BLOG .
Ik ben ook blij dat radiostations en TV zenders telkens weer aandacht willen schenken aan mijn projecten of mij uitnodigen om hun luisteraars en kijkers meer info te geven over het opvoeden van honden. Enkele filmpjes kan u ook op deze site bekijken. Misschien kennen jullie DE SNOEZELS ook wel? Het is één van de projecten die ik heb opgezet. Op deze manier kunnen honden op een veilige manier vriendschap brengen in instellingen waar zieken of mensen met dementie, een handicap of autisme verblijven.
U ziet, een bezige bij ! Maar ik doe dit alles vol liefde. Liefde voor de hond, ook voor jouw hond !
Hilde QuisQuater
Hond en Advies
De Ideale Baas
Mijn laatste boek tot nu! Na mijn allereerste boek, dat vooral over de hond ging, werd me veel gevraagd wanneer ik eens een boek ging schrijven waarmee elke hondenbaas kon leren het allerbeste uit zijn hond te halen. Ik beweer immers dat elke hond een leuke, vriendelijke, rustige en probleemvrije hond kan zijn wanneer de baas er juist mee omgaat.
Daarom dit boek. Ik geef jullie bruikbare tips om je eigen hond rustig, kalm en onderdanig te
maken. De focus ligt volledig op de baas, op jou dus... hoe doe je dat dan? Hoe zorg je er voor dat je hond geen overlast geeft, je arm niet uit je schouder trekt tijdens het wandelen. Hoe zorg je er voor dat je hond niet meer opspringt, mensen en kinderen respecteert, niet overmatig blaft of je spullen niet vernield, enz...
Niet enkel wanneer je al problemen hebt is dit boek nuttig, maar ook om problemen te voorkomen. Een hond die samenleeft met een baas die weet hoe het moet, is een gelukkige hond. Gedaan met stress, voor beide partijen. Te koop in de betere boekhandel of via de webshop.
Dieren zijn dingen, handelswaar. En wanneer er eentje sterft in de overvolle hokken, wanneer de andere dieren boven op het lijkje staan te trappelen, dan is dat een verliespost (voor de portefeuille wel te verstaan). Daar ligt niemand wakker van!
Of toch, Reggie en ik hebben die nacht niet lekker geslapen.
Brasil, het heeft toen een klein beetje van zijn glans verloren!